Wat is een man in Christus?

De naam Men in Christ hebben we niet zomaar gekozen.

Er wordt vandaag veel gesproken over mannelijkheid. Over sterke mannen, mannelijke energie, leiderschap, discipline, verantwoordelijkheid en het terugwinnen van wat mannelijkheid zou moeten zijn. Een deel daarvan raakt aan dingen die werkelijk belangrijk zijn. Een man behoort verantwoordelijkheid te dragen. Passiviteit is geen deugd. Zelfbeheersing doet ertoe. Een echtgenoot heeft een bijzondere verantwoordelijkheid binnen zijn huwelijk en een vader behoort zijn kinderen voor te gaan.

Maar daarmee hebben we nog niet beschreven wat een man in Christus is.

Want je kunt verantwoordelijk zijn zonder Christus. Je kunt een sterk huwelijk hebben zonder Christus. Je kunt gedisciplineerd leven, kinderen opvoeden, hard werken, je lichaam trainen en leidinggeven zonder Christus.

Daarom begint christelijke mannelijkheid ergens anders.

Ze begint niet bij de man.

Ze begint bij God.

Geschapen voor de heerlijkheid van God

Voordat we spreken over wat een man moet doen, moeten we begrijpen waarom hij bestaat.

De mens is niet geschapen om zichzelf centraal te stellen. Ons leven vindt zijn betekenis niet in persoonlijke ontwikkeling, succes, geluk of zelfs in het hebben van een goed gezin. We zijn door God en voor God geschapen.

Paulus schrijft:

“Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen.” - Romeinen 11:36

Dat is groter dan een discussie over mannelijkheid.

God is Schepper. Wij zijn schepselen. Hij heeft recht op ons leven. Onze tijd, ons lichaam, ons huwelijk, ons werk, onze seksualiteit, onze mogelijkheden en uiteindelijk iedere ademhaling hebben we van Hem ontvangen.

Daarom geloven we binnen Men in Christ dat de grootste nood onder mannen uiteindelijk niet een gebrek aan discipline of leiderschap is. Daar kunnen echte problemen liggen, maar daaronder ligt een diepere vraag: welke plaats heeft God in ons leven?

Wanneer God klein wordt in ons denken, wordt zonde vanzelf minder ernstig. Dan wordt gehoorzaamheid onderhandelbaar en gaan onze gevoelens, verlangens en omstandigheden bepalen hoe we leven.

Daarom spreekt de Schrift zo vaak over de vreze des HEEREN. Niet als een ongezonde angst voor God, maar als een diep besef van Wie Hij is, waardoor we Hem willen eren, liefhebben en gehoorzamen. Een man in Christus leert leven voor het aangezicht van God.

Ons probleem zit dieper dan gedrag

Daarmee komen we ook bij iets ongemakkelijks. We hebben niet alleen betere mannen nodig. We hebben nieuwe mensen nodig. De Bijbel beschrijft ons probleem namelijk niet als een gebrek aan kennis, structuur of discipline.

Ons fundamentele probleem is zonde.

Van nature leven wij niet tot eer van God. We keren ons van Hem af en zoeken onszelf. Dat krijgt bij iedere man een andere uitwerking. Bij de één zie je het in seksuele onreinheid. Bij een ander in trots, boosheid, hebzucht of controledrang. Weer een ander vlucht voor verantwoordelijkheid, leeft voor de goedkeuring van mensen of verdooft zichzelf met werk, entertainment of gemak.

Je kunt sommige van die gedragingen corrigeren zonder dat het hart verandert.

Een pornoverslaafde man kan filters installeren en vervolgens trots worden op zijn discipline. Een passieve man kan leren leidinggeven en vervolgens zijn vrouw gaan overheersen. Een onzekere man kan fysiek sterker worden en zijn identiteit vervolgens ontlenen aan zijn lichaam. Een workaholic kan leren plannen en vervolgens alleen maar efficiënter zijn afgoden dienen. Daarom is zelfverbetering niet genoeg.

We hebben verzoening met God nodig.

Daarom hebben we Christus nodig

Hier ligt het hart van het Evangelie. Wij kunnen onszelf niet door voldoende discipline, goede werken of religieuze toewijding rechtvaardig maken voor God.

Christus deed wat wij niet konden doen.

Hij leefde in volmaakte gehoorzaamheid aan Zijn Vader. Hij droeg aan het kruis de straf van Zijn volk en stond op uit de dood. De zondaar die zich bekeert en op Christus vertrouwt, wordt niet aangenomen vanwege zijn prestaties, maar vanwege het volbrachte werk van Christus.

Daarom schrijft Paulus:

“Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn.” - Romeinen 8:1

Dat kleine woordje “in” is belangrijk.

De christen kijkt uiteindelijk niet naar zichzelf als grond van zijn hoop. Hij is in Christus. Zijn rechtvaardiging ligt in Christus. Zijn eeuwige hoop ligt in Christus. Zijn toegang tot de Vader is door Christus. Hij heeft de Heilige Geest ontvangen en is een nieuwe schepping geworden.

Dat is het beslissende verschil tussen een moreel sterke man en een man in Christus. Niet dat de christelijke man van nature sterker is. Hij heeft een andere Heere.

Van Adam naar Christus

De Bijbel helpt ons dit nog dieper te begrijpen door over twee mensen te spreken: Adam en Christus.

Adam vertegenwoordigt de gevallen mensheid. Door zijn ongehoorzaamheid kwam zonde de wereld binnen en door de zonde de dood. Wij worden allemaal geboren in een mensheid die in Adam gevallen is.

Maar Christus wordt in het Nieuwe Testament tegenover Adam geplaatst.

Paulus schrijft in Romeinen 5:

“Want zoals door de ongehoorzaamheid van de ene mens velen als zondaars aangemerkt worden, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van de Ene velen als rechtvaardigen aangemerkt worden.” - Romeinen 5:19

Daarom gaat christelijk man-zijn uiteindelijk niet over het herstellen van een soort ideaalbeeld van de autonome sterke man. Onze hoop ligt niet in een betere Adam.

Onze hoop ligt in Christus.

Dat is ook waarom wij voorzichtig moeten zijn wanneer christelijke mannelijkheid vooral wordt beschreven met woorden als kracht, onafhankelijkheid, dominantie en succes. Het Nieuwe Testament brengt ons steeds weer bij Christus, Die sterk was zonder trots, gezag bezat zonder zonde, diende zonder zwak leiderschap en Zichzelf overgaf voor Zijn gemeente.

Hij bepaalt uiteindelijk hoe wij naar mannelijkheid kijken.

Een nieuwe identiteit brengt een nieuw leven voort

Genade betekent vervolgens niet dat het er weinig toe doet hoe we leven maar juist het tegenovergestelde.

Wanneer God een mens wederbaart, blijft hij niet dezelfde man met alleen een christelijk etiket.

Paulus schrijft:

“Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden.” - 2 Korinthe 5:17

Dat nieuwe leven moet steeds verder zichtbaar worden.

Niet omdat we door onze gehoorzaamheid alsnog Gods aanneming moeten verdienen. Die gedachte zou het Evangelie ondergraven. We worden uit genade gerechtvaardigd. Maar dezelfde genade die rechtvaardigt, leert ons ook anders leven.

Daarom kan Paulus in Titus 2 zeggen dat de genade van God ons leert om goddeloosheid en wereldse begeerten te verloochenen en bezonnen, rechtvaardig en godvruchtig te leven.

Een man in Christus kan daarom niet vrede sluiten met zijn zonde. Hij kan vallen. Hij kan ernstig worstelen. Er kunnen zonden zijn waartegen hij lange tijd moet strijden. Maar hij kan niet zeggen: dit is nu eenmaal wie ik ben, dus ik laat het zo.

Hij wordt geroepen tot bekering.

Niet één keer aan het begin van zijn christelijke leven, maar steeds opnieuw wanneer Gods Woord blootlegt wat niet met Christus overeenkomt.

Godsvrucht raakt het hele leven

Daarom spreken we binnen Men in Christ veel over godsvrucht.

Paulus zegt tegen Timotheüs:

“Oefen uzelf in de godsvrucht.” - 1 Timotheüs 4:7

Godsvrucht blijft niet beperkt tot een stille tijd in de ochtend of aanwezigheid in de gemeente. Als Christus werkelijk Heere is, krijgt Hij zeggenschap over het hele leven.

Dat wordt heel concreet.

Hoe ga je om met geld wanneer niemand controleert wat je uitgeeft? Wat doe je met je ogen wanneer een aantrekkelijke vrouw voorbijloopt? Hoe reageer je wanneer je vrouw iets zegt wat je raakt? Wat gebeurt er wanneer je kinderen je geduld voor de zoveelste keer op de proef stellen? Ben je dezelfde man thuis als in de gemeente? Houd je je woord wanneer het je iets kost? Kun je schuld belijden zonder er onmiddellijk een verklaring achteraan te zetten?

Juist in het gewone leven wordt zichtbaar wat we werkelijk geloven. Godsvrucht is een leven dat steeds verder onder het gezag van God komt.

Echtgenoot en vader onder het gezag van Christus

Voor een getrouwde man krijgt dat een bijzondere uitwerking in zijn gezin. De Schrift noemt de man het hoofd van zijn vrouw en verbindt dat onmiddellijk aan Christus:

“Want de man is hoofd van de vrouw, zoals ook Christus Hoofd van de gemeente is.” - Efeze 5:23

Dat geeft de man een bijzondere verantwoordelijkheid, maar nooit een vrijbrief voor zelfzucht of overheersing. Een paar verzen later wordt duidelijk welke richting zijn leiderschap heeft:

“Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven.” - Efeze 5:25

Zijn voorbeeld is dus niet de dominante man. Zijn voorbeeld is Christus.

Dat vraagt initiatief en verantwoordelijkheid, maar ook zelfverloochening. Waarheid, maar ook zachtmoedigheid. Leiding, maar altijd onder een hoger gezag. Een christelijke echtgenoot is zelf een man onder gezag. Dat is essentieel.

Hij is niet de hoogste autoriteit in zijn huis. Christus is dat. Ook de man moet buigen voor Gods Woord. En wanneer God hem kinderen geeft, krijgt hij opnieuw verantwoordelijkheid. Niet alleen om brood op tafel te zetten, maar om zijn kinderen te onderwijzen, voor hen te bidden, hen te corrigeren, hun het Evangelie voor te houden en zelf voor te leven wat hij hun leert. Daar wordt discipelschap bijzonder concreet.

Een man in Christus heeft broeders nodig

Een ander kenmerk van Bijbelse mannelijkheid is juist dat zij niet onafhankelijk is. Het idee dat een sterke man niemand nodig heeft, is niet christelijk. God plaatst Zijn kinderen in een lichaam.

Daarom hebben mannen andere mannen nodig die hen werkelijk kennen. Niet alleen mannen met wie ze dezelfde interesses delen, maar broeders die naast hen staan in geloof en gehoorzaamheid.

Paulus schrijft:

“En wij roepen u ertoe op, broeders, hen die ordeloos leven terecht te wijzen, de moedelozen te bemoedigen, de zwakken te ondersteunen, en met het oog op allen geduldig te zijn.” - 1 Thessalonicenzen 5:14

Dat is volwassen broederschap.

Soms moet een man gecorrigeerd worden. Soms heeft hij geen confrontatie nodig, maar bemoediging. Soms is hij werkelijk zwak en moet hij gedragen worden. En in alles hebben we geduld nodig. Wij staan niet naast andere mannen omdat wij zelf gearriveerd zijn. We staan naast elkaar omdat we allemaal iedere dag Gods genade nodig hebben.

Zwak in onszelf, afhankelijk van Christus

Dat brengt ons misschien wel bij een van de grootste verschillen tussen Bijbelse mannelijkheid en veel moderne ideeën over mannelijkheid.

Een man in Christus hoeft niet te doen alsof hij onkwetsbaar is.

Paulus hoorde Christus tegen hem zeggen:

“Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.” - 2 Korinthe 12:9

Dat betekent niet dat zwakheid een excuus wordt voor passiviteit. Dezelfde Paulus spreekt over strijden, volharden, oefenen en verantwoordelijkheid. Maar hij wist waar zijn kracht vandaan kwam.

Een christelijke man kan daarom zeggen dat hij iets niet aankan en toch verantwoordelijkheid blijven dragen. Hij kan om hulp vragen zonder zijn mannelijkheid te verliezen. Hij kan huilen, schuld belijden en correctie ontvangen. Hij kan diep gebroken zijn over zijn zonde zonder zijn hoop te verliezen. Zijn hoop ligt immers niet in zijn vermogen om zichzelf bij elkaar te houden.

Zijn hoop ligt in Christus.

Dit bedoelen wij met Men in Christ

Daarom heet onze bediening Men in Christ. Niet omdat wij denken dat wij een nieuw model van de ideale man hebben gevonden.

Wij willen mannen terugbrengen naar iets veel fundamentelers: Christus kennen en Hem volgen.

Van daaruit krijgen discipline, leiderschap, huwelijk, vaderschap, karakter, seksualiteit, werk en broederschap hun plaats.

We willen mannen oproepen tot bekering waar zonde wordt gekoesterd, toerusten waar kennis ontbreekt, confronteren waar passiviteit heerst, bemoedigen waar moedeloosheid toeslaat en naast mannen staan wanneer zij zwak zijn. Altijd met Gods Woord open. Altijd afhankelijk van Zijn genade.

Want uiteindelijk is het doel niet dat Men in Christ sterkere mannen voortbrengt.

Ons verlangen is dat mannen God kennen, Hem vrezen, Christus volgen en steeds meer naar Zijn beeld worden gevormd. Dat dit zichtbaar wordt in hun eigen leven, in de manier waarop zij hun vrouw liefhebben, hun kinderen voorgaan, hun gemeente dienen en verantwoordelijkheid dragen voor wat God hun heeft toevertrouwd.

Niet tot eer van de man.

Tot eer van God.